တင့်ကားများနှင့် ဓာတ်ငွေ့မျက်နှာဖုံးများအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ပထမကမ္ဘာစစ်က သိပ္ပံပညာရှင်များနှင့် အင်ဂျင်နီယာများအား "လေထက်ပေါ့ပါးသော" နည်းပညာ - မိုးပျံပူဖောင်းများ နယ်ပယ်တွင် တိုးတက်မှုများပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သူတို့ဟာ ဒီလေယာဉ်ပုံစံကို ပထမဆုံးလက်နက်ချတာမဟုတ်ပေမယ့် ပိုကြီး၊ ပိုကြောက်စရာကောင်းပြီး အရင်ကထက် ပိုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ မီးပုံးပျံတွေကို ဖန်တီးခဲ့ပါတယ်။
ရှေးအကျဆုံးနှင့် အစောဆုံးလူသားပျံသန်းခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည့် အနောက်တိုင်းစစ်မဖြစ်မီ ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ပြင်သစ်ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးပျံပူဖောင်းများ ပျံဝဲခဲ့သည်။ 1783 ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် ဘုရင် Louis XVI နှင့် Marie Antoinette တို့၏ နန်းတွင်း၌ ပထမဆုံး သရုပ်ပြခဲ့ပြီး၊ ညီအစ်ကို ဂျိုးဇက်နှင့် အယ်တီယန် မွန့်ဂိုဖီယာတို့၏ တီထွင်မှုမှာ လေပူဖြင့် တက်လာခဲ့သည်။ ရူပဗေဒပညာရှင် Jacques Charles သည် ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်း နှစ်သက်ဖွယ်လောင်စာအဖြစ် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကို အသုံးပြု၍ မီးပုံးပျံပျံသန်းမှုကြာချိန်နှင့် အကွာအဝေးကို တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်း မီးပုံးပျံများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပရိသတ်များ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းစားခဲ့ပြီး မကြာမီ သိပ္ပံနည်းကျ စူးစမ်းရှာဖွေမှုနှင့် စစ်ပွဲအတွက် ထိရောက်သောကိရိယာတစ်ခုကို သက်သေပြခဲ့သည်။
မီးပုံးပျံ အမျိုးအစားသုံးမျိုးအား စစ်ပွဲများတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်- ဖရီးမီးပုံးပျံများ၊ ဖမ်းထားသော မီးပုံးပျံများနှင့် ကြီးမားသော ပစ်မှတ်များ။ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးအစတွင် လွတ်လပ်ပြီး သုံ့ပန်းများကို စစ်ပွဲတွင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ ကြီးကျယ်သောစစ်ပွဲအတွင်း dirigible များကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ရှေ့တန်းများအထက် ပျမ်းမျှအမြင့်ပေ ၁၂၀၀ မှ ၁၈၀၀ မီတာကြားတွင် မြင့်တက်လာသော မီးပုံးပျံများကို အဓိကအားဖြင့် ကင်းထောက်မစ်ရှင်များအတွက် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ဤမျှမတ်စောက်သောအမြင့်မှ မီးပုံးပျံလေ့လာသူများသည် မြေပြင်မီးအကွာအဝေးမှ ရန်သူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စစ်မြေပြင်တွင် ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
အမည်က ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း ချည်နှောင်မှုမရှိသော အခမဲ့ပူဖောင်းများသည် လေနှင့်အတူ လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားပြီး အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်၍မရပါ။ စောင့်ကြည့်ရေးအတွက် စိတ်မချရသော အခမဲ့ပူဖောင်းများသည် ဝါဒဖြန့်ချိရေးယာဉ်များအဖြစ် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး မဟာမိတ်များက Verdun ရှိ ရန်သူ့မျဉ်းများနှင့် St. Mihiel Salient တလျှောက်တွင် ကွန်ဖက်တီကဲ့သို့သော လက်ကမ်းစာစောင်များကို ကြဲချရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ Captain Heber Blankenhorn, Chief, Propaganda Section, G-2, GHQ, AEF ၏ အဆိုအရ “လေယာဉ်ဘေးတွင် အခမဲ့ပူဖောင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြန့်ဝေသည့်နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။”
ဘက်ပေါင်းစုံမှ စစ်တိုက်နေသော နိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့၏ ရန်သူများ၏ ရပ်တည်ချက်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို စုဆောင်းရန်အတွက် သုံ့ပန်းပူဖောင်းများကို အသုံးပြုကြသည်။ သိမ်းထားသော မီးပုံးပျံများသည် စွန်ရဲနှင့်တူသည် - ၎င်းတို့ကို နောက်ကျောတွင် ကေဘယ်ကြိုးကြီးတစ်ခုပါရှိသည့် ယာဉ်တစ်စီးနှင့် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူတို့သည် လေနှင့်အတူ တဖွဲဖွဲ စီးဆင်းနေသော်လည်း မြေပြင်အော်ပရေတာ၏ လိုလားချက်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပျမ်းမျှမြင်နိုင်စွမ်းသည် လေထုမှ ကိုးမိုင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်က ခေတ်အမီဆုံး မှန်ပြောင်းများကို အသုံးပြုထားသော်လည်း ၎င်းသည် ၁၁ မိုင်ကျော်အထိ တိုးလာနိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးကတော့ ရည်ရွယ်ချက်က ရှေ့တန်းကို အနည်းဆုံး ခြောက်မိုင်လောက်အထိ မီးပုံးပျံတွေကို ထိန်းကျောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ အကွာအဝေးဟာ ဖော်ရွေပြီး ရန်သူအမြောက်တွေရဲ့ အကွာအဝေးပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ 11 ခုနှစ် စက်တင်ဘာလနှောင်းပိုင်းတွင် AEF ၏ 1918th Balloon Company မှ ဖမ်းဆီးထားသော မီးပုံးပျံတစ်စင်းသည် Meuse-Argonne ထိုးစစ်အတွင်း ၎င်း၏အချိန်က ကမ္ဘာ့စံချိန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော ရှေ့သို့ မိုင် 8 ပျံသန်းခဲ့သည်။
အင်ဂျင်များဖြင့် မောင်းနှင်ပြီး ပန်ကာများဖြင့် မောင်းနှင်သော လေယာဉ်ကြီးများသည် ရိုးရာမိုးပျံပူဖောင်းများနှင့် ကွဲပြားစွာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် လည်ပတ်မှုရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ အဖုံးများသည် မမာကျောသော၊ တစ်ဝက်မာကျောသော သို့မဟုတ် မာကျောသောဘောင်အမျိုးမျိုးပေါ်တွင် ပေ ၆၀၀ မှ ၇၀၀ အထိ ဆန့်တန်းထားသည်။ ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ကုန်းနှင့် ရေပြင်နှစ်ခုလုံးတွင် တစ်နေရာတည်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝဲပျံနိုင်ပြီး ထောက်လှမ်းရေးအတွင်း ရှုခင်းကို သေချာစွာ မှတ်တမ်းတင်နိုင်သည်။ (၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့် လေယာဉ်များအတွက် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်စေသည်။) ၎င်းတို့သည် မိုးပျံပူဖောင်း စောင့်ကြည့်သူ အဖွဲ့ကြီးနှင့် ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ စက်သေနတ်များနှင့် အနည်းဆုံး ဗုံးနှစ်တန်ကို သယ်ဆောင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လေယာဉ်များ၊ အထူးသဖြင့် ဇက်ပလင်များသည် လက်နက်များ ဖြစ်လာခဲ့သည် ။
မိုးပျံပူဖောင်းများသည် လမ်းကြောင်းကို စူးစမ်းလေ့လာပြီးမှသာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဖောင်းပွနေချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ ကုမ္ပဏီများနှင့် ခရီးသွားနိုင်သည်။ သစ်ပင်များ၊ လမ်းကျဉ်းများနှင့် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများသည် မီးပုံးပျံကို ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏ကြိုးများကို ရှုပ်ယှက်ခတ်စေပြီး ကုမ္ပဏီများ၏ ဆိုက်ရောက်မည့်အချိန်ကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်။ အဆင်မပြေမှုများနှင့် တွေ့ရှိနိုင်သည့်အန္တရာယ်ကြောင့် သင်္ဘောသားများသည် ၎င်းတို့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ဖြုတ်ချကာ ၎င်းတို့ကို မော်တော်ကားဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
“[D]မီးပုံးပျံတပ်ကြပ်ကြီး၏ ကျယ်လောင်သော ဖျတ်လတ်သော အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိုးပျံခန်းမှ မီးပုံးပျံယူနည်းကို သင်ယူခဲ့ပြီး တိမ်ထဲတွင် နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်ကာ တစ်ညတာ အိပ်စက်အနားယူရန် ပြန်လာခဲ့သည်။ ဤတွင် မီးပုံးပျံသည် ပရီမာဒွန်နာ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်မင်းသမီးထက် ဒေါသပိုကြီးကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိခဲ့ရသည်။ သူ့အခန်းအနီးတွင် နေ့ရောညပါ အစောင့်တစ်ဦးကို မန်နိုမီတာမှန်ကို မျက်လုံးတစ်ဖက်နှင့် စီးကရက်တစ်လိပ်သောက်ရန် ဂက်စ်ဆလင်ဒါပုံပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်သည့် သတိလက်လွတ် လမ်းလျှောက်သူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေရမည်”
— ဆယ့်ငါးခုမြောက် Balloon ကုမ္ပဏီ၏သမိုင်း၊ အမေရိကန်စူးစမ်းလေ့လာရေးတပ်ဖွဲ့များ၏ Balloon အပိုင်းမှ ကောက်နုတ်ချက်
အမေရိကန်စူးစမ်းလေ့လာရေးတပ်များ၏ Balloon Section ၏ပထမဆုံးကုမ္ပဏီလေးခုသည် ဒီဇင်ဘာ 28 ရက်၊ 1917 ခုနှစ်တွင်ပြင်သစ်သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အမေရိကန်များရောက်ရှိလာပြီးတပ်ပေါင်းစုမှလွတ်မြောက်လာသောပြင်သစ်မီးပုံးပျံကုမ္ပဏီများမှကျွမ်းကျင်သူများသည်အဖွင့်တိုက်ပွဲလေ့ကျင့်မှုများပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အနာဂတ်သင်ကြားပို့ချမှုအတွက် AEF သည် ပြင်သစ်တွင် မီးပုံးပျံကျောင်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
လေ့ကျင့်မှုနှင့်အတူ၊ ပြင်သစ်တို့သည် အမေရိကန် မိုးပျံပူဖောင်း စောင့်ကြည့်သူများနှင့် လှုပ်ရှားသွားလာရေး အရာရှိများအား ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာအများစုကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ စစ်ပြေငြိမ်းရေး လက်မှတ်ရေးထိုးချိန်အထိ ၊ အမေရိကန် မိုးပျံပူဖောင်းကုမ္ပဏီများသည် ၎င်း၏အချိန်ကာလ၏ အကောင်းဆုံးဟု ယူဆရသော အင်ဂျင်နှစ်လုံးတပ် ဝန်ချီစက်ဖြစ်သည့် ပြင်သစ် Caquot ကို သာ သီးသန့်လည်ပတ်ခဲ့သည် ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အမေရိကန်အစိုးရသည် မိုးပျံပူဖောင်း ၂၆၅ လုံးနှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ထုတ်လုပ်ရန် ကုန်ကြမ်းတန်ချိန်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ပြင်သစ်စက်ရုံများသို့ ပေးပို့ခဲ့သည်။
1918 ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် အမေရိကန် မီးပုံးပျံကုမ္ပဏီများသည် ၎င်းတို့၏ ချထားပေးသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၏ 40% သာ ရှိသည်ကို အစီရင်ခံခဲ့ပြီး ခရီးသွားရန်နှင့် တာဝန်များပြီးမြောက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ Balloon Section တွင် စစ်သားဦးရေနည်းပါးခြင်းကြောင့် ကုမ္ပဏီအများအပြား အလုပ်ပိုလုပ်ခဲ့ရသည်။ 2nd Balloon Company သည် 1918 ဖေဖော်ဝါရီတွင် Front သို့ရောက်ရှိချိန်မှ 1918 November အထိ ရှေ့တန်းမှ တစ်ကြိမ်သာ သက်သာရာရခဲ့သည် တစ်ပတ်သာရှိတော့သည်။
“စက်တင်ဘာ ၂၆ ရက်မှ နိုဝင်ဘာ ၁၁ ရက်အထိ ကျွန်ုပ်တို့သည် သက်သာရာရမှုမရှိဘဲ အပြင်းထန်ဆုံးအခြေအနေအောက်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ခြောက်လက်မနက်သော ရွှံ့နွံထဲတွင် အလုပ်လုပ်ရင်း အိပ်ပျော်နေချိန် ရက်သတ္တပတ်များ ကုန်လွန်သွားသည်။ ကြိုးစားနေတဲ့ နေ့ရက်တွေ အတွင်းမှာ ငါတို့ ခြောက်သွေ့နေတယ်ဆိုတာ ရှားပါတယ်။ ပြင်သစ်မီးပုံးပျံကုမ္ပဏီနှစ်ခုနှင့် အမေရိကန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုသည် ဖျားနာမှုကြောင့် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းကို ဖယ်ရှားရန် ကံကောင်းစွာ စီမံနိုင်ခဲ့သည်။
လမ်းအခြေအနေကြောင့် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုတွေ အရမ်းများလာတဲ့အတွက် လမ်းလျှောက်ရတာ ခက်ခဲပါတယ်။ တစ်ညကို ယောက်ျားတွေက ကောင်းကောင်းမှတ်မိတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နေ့လယ်နှောင်းပိုင်းတွင် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားမှုအသစ်ကို စတင်ခဲ့သော်လည်း ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အနေအထားနှင့် အကွာအဝေး တစ်ဝက်ခန့်ကိုသာ လွှမ်းခြုံနိုင်ခဲ့သည်။ အသွားအလာဖွင့်ဖို့ နာရီအတော်ကြာ စောင့်ခဲ့ပေမယ့် ဘယ်သူမှ မလာဘူး”
- ဒုတိယ Balloon ကုမ္ပဏီ၏သမိုင်း၊ အမေရိကန်စူးစမ်းလေ့လာရေးတပ်ဖွဲ့များ၏ Balloon အပိုင်းမှ ကောက်နုတ်ချက်
စုစုပေါင်း ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်း ပြင်သစ်တွင် အမေရိကန် မီးပုံးပျံ ကုမ္ပဏီ ၃၅ ခုရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် 35 ကြိမ်တက်ခဲ့ပြီး လေထဲတွင် 5,866 နာရီအထိ တိုးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ မီးပုံးပျံများကို ၈၉ ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ၃၅ လုံး မီးလောင်ပြီး ၁၂ လုံး ရန်သူ့မီးနဲ့ ပစ်ချပြီး ၁ လုံး ရန်သူ့နယ်ထဲကို မျောပါသွားပါတယ်။ မိုးပျံပူဖောင်းများမှ ခုန်ချသည့် လေထီး ၁၁၆ လုံးအနက်မှ ပိုးသားဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော လေထီးများသည် အဖွင့်အပိတ်မလုပ်ဖူးသော်လည်း လေ့လာသူတစ်ဦးသည် မီးလောင်နေသော မီးပုံးပျံအပိုင်းအစများ ဆင်းလာသောအခါ လေထီးပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဤမီးပုံးပျံ စောင့်ကြည့်လေ့လာသူများ၏ ထောက်လှမ်းမှုသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရန်သူလေယာဉ်များ၊ ခြေလျင်နှင့် အမြောက်ပစ်ခတ်မှု ထောင်ပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
